Հրմշտոցի ժամանակ ԱԱԾ-ի մոտ գտնվող քաղաքացիները ոսկյա իրեր, դրամապանակ են կորցրել․

Հունիսի 14-ից ԱԱԾ-ի մոտ գտնվող քաղաքացիները  հրմշտոցի ժամանակ կորցրել են իրեց իրերը՝ ոսկյա շղթա, դրամապանակ։

«Տղաներից մեկի շղթան կորավ, որ հիշատակ էր տատից, մյուսի վզնոցը՝ 40 գրամ, ևս կորել է»,- ասել է Երևանի ավագանու ԲՀԿ խմբակցության անդամ Արմեն Ներսիսյանը։

«Ոստիկանություն չեմ դիմել, իրավապաշտպաններին եմ ասել, խոստացել են այդ գործով զբաղվել։ Կիրակի Նալբանդյան փողոցից բոլորի աչքի առջև մտել եմ խանութ՝ ոստիկանների համար ջուր և սուրճ գնելու։ Ինձ ծանոթ ոստիկաններից կային կանգնած։ Մեր եղբայրներն են, հո թշնամի չե՞ն։ Սուրճ բաժանելու ժամանակ, երբ դալանի մոտով անցել եմ, թեքվել եմ ձախ՝ տղաներին ջուր ու սուրճ եմ տվել, ցանկացա իջնել ներքևի խաչմերուկի կողմը՝ ծանոթ ավտոտեսուչներին ևս ջուր ու սուրճ տալու, բայց ոչ ճիշտ ժամանակին ոչ ճիշտ տեղում հայտնվեցի։ Ինձ ալուկուլ արեցին, ոստիկանին ասացի, որ թողնի, քանի որ վզիս շղթայից է բռնել։ Մեկը վզիցս էր բռնել, մեկն էլ մեջքիցս էր հրում։ Որ հրեց՝ կտտոցը եկավ։ Գոռում, ասում եմ՝ ախպերս, ցեպս․․․։ Մինչև վերջ գնալու եմ, որովհետև դա իմ երեխայի վզնոցն է։ Մարդու իրավունքի պաշտպաններին, որ եկել էին ոստիկանության բաժանմունք, այդ մասին էլ եմ ասել։ Ինձ ասում են՝ կարող է՝ քաղաքացի է գողացել, ասում եմ՝ եթե ինձ քաղաքացի է բերման ենթարկել, ուրեմն խնդիր չկա։ Բայց ինձ ոստիկան է բերման ենթարկել։ Ես ոչ մեկի դեմ չեմ բողոքելու, միայն վզնոցս թեկուզ տանեն մի տեղ գցեն, ասեն՝ այսինչ տեղն է, գնա վերցրու»,- մանրամասնել է Ալբերտ Գրիգորյանը։

__________________________________________________________


С 14 июня граждане возле Службы национальной безопасности потеряли свои вещи во время беспорядков: золотую цепочку, кошелек.


«Цепь одного из мальчиков была потеряна, это была память моей бабушки, ожерелье другого было 40 граммов, я был потерян», — сказал Армен Нерсисян, член фракции «Процветающая Армения» Совета старейшин Еревана.


«Я не обращался в полицию, — сказал я правозащитникам, они обещали разобраться с этим делом. В воскресенье я вошел в магазин перед всеми с улицы Налбандяна, чтобы купить воду и кофе для полиции. Там стояли полицейские, которых я знал. Они наши братья, разве они не враги? Раздавая кофе, проходя мимо магазина, я повернул налево, дал мальчикам воду и кофе, хотел сходить на перекресток, познакомить знакомых с водой и кофе, но в неподходящее время я оказался не в том месте.
На меня надели наручники и сказали полицейскому отпустить меня, потому что он схватил меня за шею. Один схватил меня за шею, а другой оттолкнул меня от спины. Когда он нажал, щелчок пришел. Я кричу, я говорю, мой брат. Я пойду до конца, потому что это ожерелье моего ребенка. Я также рассказал правозащитникам, которые пришли в полицейский участок. Мне говорят, что гражданин, возможно, украл, я говорю, что если гражданин был доставлен ко мне, то нет никаких проблем. Но полиция арестовала меня. Я не буду жаловаться ни на кого, только если они возьмут мое ожерелье и бросят его куда-нибудь, они скажут: «Это то место, иди и возьми его», — сказал Альберт Григорян.

ԱՂԲՅՈՒՐ

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *